İlk arabam ikinci eldi ve koltukları… tarif etmesi zor. Önceki sahibi sigara içiyordu, çocukları meyve suyu döküyordu, ben de üstüne kendi kahvelerimi ekledim. Bir gün ön koltuğa oturduğumda kumaşın rengini gerçekten fark ettim ve "bu böyle gitmez" dedim. O gün başlayan uğraş bana koltuk kumaş temizleme konusunda kitaptan öğrenilmeyecek birkaç şey öğretti. Aşağıda anlattıklarım, deneme yanılmayla, bazen de kumaşı fazla ıslatıp iki gün nemli araba kokusuna katlanarak edindiğim bilgiler.
Herkesin yaptığı ilk hata, eline geçen ilk temizleyiciyi sıkmak. Ben de öyle yaptım ve bir koltuğun sırt kısmında hafif bir renk açılması bıraktım. Şimdi işe her zaman şu iki soruyla başlıyorum: kumaş ne, leke ne?
Araçlarda genelde dokuma kumaş, kadife benzeri tüylü kumaş ya da alcantara türü süet görünümlü malzeme var. Dokuma kumaş en toleranslısı, tüylü kumaşlarda fırçalama yönüne dikkat etmek gerekiyor, süet görünümlü yüzeylerde ise ıslak temizlikten mümkün olduğunca kaçınıyorum çünkü kolayca matlaşıp lekeli bir görüntü alıyor.
Leke tarafında kabaca üç grup var:
Bu benim en çok önemsediğim adım ve yeni başlayanların en çok atladığı yer. Kumaşın içindeki kum, toz ve kırıntıyı almadan üzerine su sıkarsanız, kiri çamura çevirip lifin derinine gömüyorsunuz. Ben ilk seferinde tam olarak bunu yaptım ve kuruduğunda koltuk eskisinden daha koyu göründü.
Kuru aşamada izlediğim sıra şöyle:
Bu aşama bitince koltuklar bazen o kadar iyi görünüyor ki ıslak temizliğe gerek kalmıyor. Sadece toz almak isteyen biri buradan sonrasını atlayabilir; genel iç temizlik alışkanlığı hakkında sitedeki araç içi temizlik ve bakım anlatımı da bunu destekleyen bir sıra izliyor.
Kumaş döşemede altın kural şu: kumaşı ıslatmak değil, nemlendirmek istiyorsunuz. Suyun süngere geçtiği yerde işiniz zorlaşıyor, çünkü sünger kuruması günler alıyor ve o arada küf kokusu başlıyor.
Benim yöntemim:
Leke inatçıysa tek seferde bitirmeye çalışmıyorum. İki hafif tur, tek sert turdan hep daha temiz sonuç verdi. Sirke-karbonat gibi ev karışımlarını denedim; kahve lekesinde işe yaradı ama koku bir süre kalıyor ve açık renk kumaşta sararma riski var. Bu yüzden artık döşeme için üretilmiş ürünleri tercih ediyorum.
Koltuk temizlendiği halde koku gitmiyorsa kaynağı başka yerdedir. Bende bir keresinde suçlu klima havalandırmasıydı; kabin filtresini değiştirince mesele kapandı. Sızıntı, nem veya paspas altında biriken su da benzer şekilde kokunun asıl kaynağı olabiliyor. Kumaşa sürekli parfüm sıkmak yerine sebebi bulmak daha kalıcı çözüm.
Islak temizlikten sonra kurutmayı ciddiye almazsanız bütün emek boşa gidiyor. Ben mümkünse güneşli, rüzgârlı bir günü seçiyorum, kapıları tam açıp arabayı en az iki üç saat havalandırıyorum. Vakit yoksa körük fan ya da bir vantilatörle hava sirkülasyonu sağlıyorum. Kumaşın kuruduğundan emin olmadan koltuk kılıfı takmıyorum.
Temiz kalması için birkaç küçük alışkanlık işe yarıyor: